– Archiwum aktualności

O niebagatelnej Bagateli

Nie tak dawno, 24 listopada, byłam z klasą w Teatrze Bagatela na spektaklu pt. “Śmierć pięknych saren” w reż. Jana Szurmieja na podstawie zbioru opowiadań o tym samym tytule autorstwa Oty Pavla. Przerażająca historia, wyciągnięta z biografii samego pisarza, opowiadająca losy żydowskiej rodziny podczas II wojny światowej. Trud i egzystencjalna niepewność, zaakcentowane nastrojową, przejmującą muzyką przeplatają się z komizmem sytuacji i typowym czeskim humorem, tworząc urzekające arcydzieło.
Bardzo zapadł mi w pamięci pewien moment, kiedy to rodzina żydowskich bohaterów przygotowuje się do wspólnej kolacji wigilijnej, prawdopodobnie ostatniej w tym apokaliptycznym horrorze. W tej samej chwili, od strony głównego wejścia, na widownię wchodzi grupa aktorów ubranych w niemieckie mundury, którzy z uśmiechem na ustach zaczynają rozdawać rozbawionej publice pierniki w kształcie Gwiazdy Dawida. Paradoks opisywanej sytuacji nieustannie zaprząta mi głowę. Na scenie umierająca, zagrożona niewolą rodzina, której człowiek szczerze współczuje, jest zestawiona z odpowiedzialnymi za ich zagładę nazistami, promiennie rozdającymi słodką propagandę pachnącą cynamonem. Z jednej strony żal i łzy przelewają się nad niesprawiedliwym losem jednostek, z drugiej przechodzą one w płynny i mechaniczny ruch ręki sięgającej po uśmiechnięte ciastko. Jaki zamysł miał autor przedstawienia? Czy sympatyczny gest, który rozbawił odbiorców, miał na celu włączenie ich w rzeczywisty czas spektaklu i współtworzenia sytuacji teatralnej wraz z aktorami? Czy może ujawnia on głębsze, popychające do zastanowienia aspekty?

Współczesny świat zmierza do wizualnego pojęcia symbolu. Monograficznego obrazka z wpatrzonym nań człowiekiem – niczym ikona z uwiecznionym wizerunkiem Boga. Język odchodzi w niepamięć, zostając wypartym przez nieruchomą kliszę. Ludzie powoli przestają ze sobą rozmawiać, nie potrafią słuchać. Nierzadko mówią do samych siebie, ale milkną dla całej reszty. Ich mowa staje się bierna i anachroniczna, nieużywane słowa oblepia kurz, co w konsekwencji doprowadza do ubytku i wymierania niewygodnego języka.
,,Stille Nacht! Heilige Nacht!” – śpiewają pogodni naziści, których dłonie pachną cynamonem. Cała widownia jakoś tak, niczym nieonieśmielona, swobodnie do nich dołącza, odruchowo sięgając po kuszące słodycze. Jedynie Żydzi stoją przygarbieni i milczą – czekają, aż ich rola dobiegnie końca.
Całą tę sytuację teatralną zdają się budować sprzeczne i zupełnie wykluczające się potrzeby. Dialog jest tam w rzeczywistości głuchy na wzajemność intencji, osoby, pomimo że mogą mówić i grać, robią to do samych siebie, w myśl relacji nadawca-nadawca, bez poczucia więzi i skupienia z tym drugim, z tak rzadko istniejącym w tych czasach odbiorcą. A skoro to prawda, to jak w takim razie można nazwać tych, którzy sięgnęli do piernikowego koszyka?
Mam wrażenie, że inercji doznały również ludzkie umysły, coraz mniej czułe i wrażliwe na drobne gesty i szepty w chaosie błysków fleszy i barwnych obrazów. Bo sposób odbierania świata jest również bardzo ważny, jeśli nie najważniejszy. Dzięki dobremu odczuwaniu, pozwala się on z nami komunikować. Lecz w jaki sposób robić to teraz? Czy powinniśmy odczuwać zmysłowo, czy pragnieniowo; językowo czy symbolicznie? Jak interpretować wrażenia naszego uniwersum i zrozumieć takie pojęcia jak np. ,,współczucie”?
Zanim to nastąpi, trzeba jednak odpowiedzieć sobie na jedno z pierwszych pytań, od którego należałoby w zasadzie zacząć: Czym pachnie ciastko z cynamonem i czy przyzwoicie jest po nie sięgnąć?

Izabela Bortnowska, klasa 2a

Koncert

Dnia 19 listopada, w ramach wieczoru ze sztuką i muzyką, organizowanego podczas wieczoru otwartego w 1 Liceum Ogólnokształcącym miał miejsce koncert twórczości Olgi “Kory” Jackowskiej. Zaprezentowane zostały aranżacje znanych utworów artystki w wykonaniu uczniów liceum. Muzyce na żywo towarzyszyły również wizualizacje multimedialne nawiązujące do Kory.
 
Link do chmury ze zdjęciami z koncertu: 1drv.ms

Spotkanie z P. W. Hawryłeczko, absolwentką I LO i P. B. Michalewskim

„A ten zwycięzcą, kto drugim da najwięcej światła od siebie”.

Pani Weronika Hawryłeczko, absolwentka I LO, studentka IV roku psychologii UJ oraz Pan Bartosz Michalewski, psychoterapeuta systemowy spotkali się online, na zaproszenie pani pedagog Doroty Rakocy, z Kołem Wiedzy Psychologicznej 1.12.2021 r. Powiedzieli o swojej pracy na rzecz osób uzależnionych i bezdomnych na krakowskim Kazimierzu, związani są zawodowo z Poradnią Monar w Krakowie, oraz Zintegrowanym Centrum Redukcji Szkód Drop-in, Hostelem Readaptacyjnym – Pan Bartosz jest założycielem i kierownikiem – dla osób wychodzących z uzależnienia. Pan Bartosz współpracuje z gabinetami psychorterapeutycznymi Psychomedic  psychomedic.pl i Progres psychologseksuologkrakow.pl

Dziękujemy za spotkanie! Film o Drop-in:https://fb.watch/9kYVaI8CVJ/

Pozdrawiam serdecznie
Dorota Rakocy, pedagog I LO w Rzeszowie

Prof. Józefa Bryg – z honorową nagrodą Świadka Historii

Miło nam poinformować, że nasza emerytowana nauczycielka pani profesor Józefa Bryg otrzymała honorową nagrodę “Świadek Historii” przyznawaną przez Instytut Pamięci Narodowej. Pani profesor Józefa Bryg jako dziecko wraz rodzicami mieszkała na Wołyniu w miejscowości Palikrowy, gdzie w marcu 1944 roku bojówki Ukraińskiej Powstańczej Armii wraz z Pułkiem SS złożonym z ukraińskich ochotników wymordowały 365 mieszkańców tej wioski. Z siedmioosobowej rodziny przeżyła tylko ona wraz z bratem Stanisławem. Ocaleli pod ciałami zamordowanych rodziców i sióstr. Pani Józefa trafiła pod opiekę Sióstr Miłosierdzia w okolicach Jarosławia. Ukończyła Studium Nauczycielskie. Od 1960 roku pracowała w Rzeszowie w I Liceum jako nauczycielka języka polskiego. Jest bohaterką filmu “Ocalałam z rzezi” Macieja Wojciechowskiego oraz jedną z bohaterek książki Anny Herbich “Dziewczyny w Wołynia”. Dwa lata temu na spotkaniach z młodzieżą z naszej szkoły opowiadała o swojej historii i tragicznych wydarzeniach, których była świadkiem.

Serdecznie gratulujemy pani profesor Józefie Bryg tej wspaniałej nagrody.

3, Światowy Dzień Życzliwości w I LO

19 listopada 2021 r. obchodziliśmy po raz trzeci w naszej szkole Światowy Dzień Życzliwości.
Klasa 1 c rozmawiała z Panią dr Anną Mazurkiewicz -Uniwersytet Rzeszowski – o tym „Jak skutecznie komunikować własne poglądy w zespole”.
Klasa 1 b spotkała się z native speakerem Panem Chrisem Wytrwał ze Szkoły Języków Obcych „Promar” w Rzeszowie https://www.promar.edu.pl/kontakt/ , by porozmawiać o życzliwości.
Klasa 2 a wysłuchała prelekcji Pana dra Wiesława Szopińskiego – Uniwersytet Rzeszowski, oddział Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w Rzeszowie, wiceprezes zarządu  – „Wystąpienia i prezentacje jako forma komunikacji”.
Prowadzącym zajęcia z młodzieżą Gościom serdecznie dziękujemy!
W odpowiedzi na szkolny konkurs #życzliwi, klasa 2 b pod opieką Pani Agnieszki Jurczak przygotowała sondę, którą można zobaczyć pod linkiem Resolve 2021-11-18 17-30-11.mp4 Gratulujemy dni bez pytania.
Na korytarzach dostępne były zasobniki życzliwych zwrotów.
Plakat promujący Dzień Życzliwości przygotowała Natalia Drachal 2 a – dziękujemy.

Organizacja, opieka i koordynacja: p. Dorota Rakocy, p. Justyna Misiura, p. Iwona Łuka

Nagroda w Wojewódzkim Konkursie “Porozmawiajmy o uzależnieniach i AIDS”

Wyróżnienie w konkursie otrzymała Alina Salnikava (3 ds).
Plakat konkursowy przygotowała także Karina Dobek (3 bs).
Opieka: pani pedagog Dorota Rakocy
Na konkurs wpłynęło 235 prac. W kategorii szkół ponadpodstawowych nagrodzono ośmiu uczniów z województwa podkarpackiego.
Gratulujemy Alinie i Karinie pięknych i wartościowych prac!

Relacja z wyjazdu do Portugalii

We wrześniu 2021 r. wybrani uczniowie naszej szkoły rozpoczęli realizację przedsięwzięcia „Za wolnością i chlebem – emigracyjne wybory Polaków i Portugalczyków” w ramach projektu „Ponadnarodowa mobilność uczniów” dofinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.  

3 października 2021 r. dwudziestu licealistów, pod opieką pięciu profesorów, wyruszyło odkrywać portugalską kulturę i obyczaje. Na miejscu poznaliśmy uczniów Escola Secondaria de Barcelos, z którymi mogliśmy omówić zalety i wady związane z emigracją. Mieliśmy również okazję zwiedzić północną stronę kraju z takimi malowniczymi miejscami jak: Porto, Braga, Barcelos, czy Valença i Viana do Castelo, znajdującymi się przy granicy z Hiszpanią. Korzystając z okazji, część z nas odbyła wędrówkę szlakiem Camino de Santiago, prowadzącym do katedry Santiago de Compostela. Wolne chwile spędzaliśmy na pobliskiej plaży grając w gry, spacerując wzdłuż oceanu napawając się przy tym pięknymi widokami. Zasmakowaliśmy także tamtejszej kuchni, a w szczególności: ciasteczek pasteis de nata, żartobliwie nazywanych przez nas pasztetami. Po dwóch tygodniach owocnej pracy nasza przygoda dobiegła końca. Wróciliśmy bogatsi o nowe przyjaźnie, doświadczenia, barwne wspomnienia i zrobiliśmy mnóstwo zdjęć. 

Szczegółową relację można zobaczyć na stronie naszego projektu. 

Opracowały: Natalia Drachal (kl. 2a), Alicja Wróbel (kl. 2e)

UCZENNICE I LO W REPREZENTACJI POLSKI KOSZYKAREK U-18!

W dniach od 7 – 11 listopada br. dwie uczennice naszej szkoły  Aleksandra Wilk z klasy III as i Aleksandra Noworól z klasy III fs – a zarazem koszykarki drużyny SPZ WJM i I LO Rzeszów,  przebywały na zgrupowaniu kadry Polski juniorek w Żyrardowie.  Obie Ole powołane zostały do ścisłej, szesnastoosobowej grupy juniorek, która przygotowuje się do przyszłorocznych zawodów międzynarodowych. Mamy nadzieję, że obie  uczennice I LO już wkrótce dostąpią zaszczytu reprezentowania Polski. Trenerami obu zawodniczek jest Wiesław Syzdek i Bogdan Pliś.

            Gratulujemy powołania do kadry Polski i życzymy dalszych sukcesów.

Back to top