MOTTO TYGODNIA 
Alteri vivas oportet, si vis tibi vivere.
"Trzeba, abyś żył dla innych, jeśli chcesz żyć (z pożytkiem) dla siebie."
Lucius Annaeus Seneca
 
 

I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie

im. ks. Stanisława Konarskiego

35-030 Rzeszów; 3-go Maja 15

tel. 17 748 28 20  fax. 17 748 28 30

pierwsze w mediach 3

mscloudlogofanpage 1lo

kanal youtube 175

bip190

Archiwum wiadomości

office365info

XVII Ogólnopolska Biesiada Poetycka

pioroWszystkich młodych, utalentowanych twórców – uczniów szkół ponadgimnazjalnych i ponadpodstawowych - serdecznie zapraszamy do udziału w XVII Ogólnopolskiej Biesiadzie Poetyckiej. Odbędzie się ona 30 listopada 2020 r. w I Liceum Ogólnokształcącym im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie, a jej formuła będzie dostosowana do obowiązujących zaleceń sanitarnych. 

Biesiada stanowi okazję do wypromowania twórczości własnej. Uczniowie biorący udział w tym wydarzeniu, będą mogli spotkać się z wybitnymi twórcami i krytykami literackimi. W poprzednich latach na nasze zaproszenie odpowiedzieli m.in.: Bronisław Maj, Bogdan Loebl, Jerzy Harasymowicz, Ewa Lipska, Marcin Świetlicki, Krzysztof Karasek, Janusz Szuber i Janusz Koryl oraz pracownicy akademiccy, którzy w czasie zajęć pracowali nad kształtowaniem warsztatu młodych twórców i pomagali zamykać w słowie ich przeżycia.

Szczegóły organizacyjne dotyczące XVII Ogólnopolskiej Biesiady Poetyckiej dostępne są w regulaminie. Zgłoszenia (i ewentualne pytania) można kierować na adres aputylo@1lo.rzeszow.pl lub do biblioteki szkolnej w terminie do 31 października 2020 r.

Pliki do pobrania: 

Regulamin.pdf

Rok 2013 rokiem Juliana Tuwima

tuwim 200W roku 2013 przypada sześćdziesiąta rocznica śmierci Juliana Tuwima – zmarł 27 grudnia 1953 roku, oraz sto lat od jego poetyckiego debiutu.

“(…) Poezja Juliana Tuwima jest jedną z najważniejszych w XX wieku propozycji uprawiania sztuki słowa. Bogata i różnorodna twórczość autora “Kwiatów polskich” stanowi żywotną i atrakcyjną propozycję dla odbiorców w każdym wieku. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przekonany o szczególnym znaczeniu dorobku poety dla dziedzictwa narodowego, ogłasza rok 2013 Rokiem Juliana Tuwima” – głosi tekst przyjętej w grudniu 2012 uchwały.
Julian Tuwim (ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953 w Zakopanem) – polski poeta żydowskiego pochodzenia, pisarz, autor wodewili, skeczy, librett operetkowych i tekstów piosenek, jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego. Współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”. Bliski współpracownik tygodnika „Wiadomości Literackie”. Tłumacz poezji rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej oraz łaciny. Brat polskiej literatki i tłumaczki Ireny Tuwim, kuzyn aktora kabaretowego i piosenkarza Kazimierza "Lopka" Krukowskiego. Jego bratem stryjecznym był aktor Włodzimierz Boruński. Podpisywał się ponad czterdziestoma pseudonimami m.in. Oldlen, Tuvim, Schyzio Frenik, Wim, J. Wim, Pikador, Roch Pekiński.

Przykłady twórczości Tuwima

Akacje
Julian Tuwim
Białe akacje tchną wonią opiłą
Pod nocą srebrno — modrą,
Jak gdyby innych kwiatów nie było
I wcale być nie mogło.
Te ciemne liście i białe kwiecie
Szelestnym szemrzą szeptem,
Jak gdybym żadnych głosów na świecie
Nie słyszał nigdy przedtem.
Tak przez gałęzie lśnią gwiezdne dale
I taki cichy ten wieczór,
Jak gdybym jeszcze nie kochał wcale
I tylko Ciebie przeczuł.

Powiedzieć Ci nie mogę
Julian Tuwim
Powiedzieć Ci nie mogę, jaki to żal bezbrzeżny:
Dzień dzisiaj taki biały i taki bardzo śnieżny...
Powiedzieć Ci nie mogę, jak mi ogromnie smutno:
Ale Ty pewno nie wiesz, co znaczy słowo "smutno".
 Ach, pewno nie wiesz także, co znaczy "żal bezbrzeżny",
To nic... To nic nie znaczy... Dzień taki cichy, śnieżny.
 To takie moje słowa, co Ciebie mi zabrały...
A może i przyniosły... Dzień cichy dzisiaj, biały.

Wspomnienie
Julian Tuwim
Mimozami jesień się zaczyna,
Złotawa, krucha i miła.
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
Która do mnie na ulicę wychodziła.
Od twoich listów pachniało w sieni,
Gdym wracał zdyszany ze szkoły,
A po ulicach w lekkiej jesieni
Fruwały za mną jasne anioły.
Mimozami zwiędłość przypomina
Nieśmiertelnik żółty - październik.
To ty, to ty moja jedyna,
Przychodziłaś wieczorem do cukierni.
Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
W parku płakałem szeptanymi słowy.
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny,
Od mimozy złotej - majowy.
Ach, czułymi, przemiłymi snami
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką...


Marta Wieczorek

1 Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie

Copyright © 2015. All Rights Reserved.